ر تاریخ مردم ماکران

در بارهکسانی را که در پایین ماکران یعنی در منطقه پیر در ویش زندگی میکردند در سال های 11217 طبق کتاب دهخدا در روستای ماکران دارای جمیعت 200 نفر سکته بودند واگر برهسب این که میانگین هر خانواده را 5نفر براورد کنیم در حدود 174 سال پیش در روستای ماکران40 خانواده زندگی میکردند واین تعداد اگر در کنار هم وبرای هر خانواده 1000 متر برای زندگی باشد در منطقه به مساحت 40000متر مربه زندگی میکردند واین روش زندگی در خدود 174 سالیش مردم دارای زندگی متوسط روستایی بودن وچون روستای ماکران در مسیر جاده وهمجوار با جاده بوده پس به صورت یک مسیر طولانی در کنار جاده بودند ودر زمان که اگر مشکلی برای کسی پیش میامد باید به جاده دسترسی داشته باشند وبه همین خاطر زمین هایی را که در مسیر جاده قدیمی قرار دارند دارای انواع سنگ واجر واثار زندگی در ان پیدا شده است وزندگی کسانی راکه در ان بودند به یادگار گذاشتند   در مسیر زندگی کسانی را که بعدها به ماکران فعلی امدند گفته شده است که بیشتر انان از این منطقه رفتند وگروهی کمتر در این منطقه باقی مانده اند که نزدیک به 25 الی 30 خانواده به این مکان فعلی کوچ کرده اند
این مطلب ادامه دارد 

مکانهای کشاورزی روستای ماکران

اسیاب سر                                  لمال

بابلور                                      مستک رویه

پیردرویش                                مله تن

چمازمرز                                  موزیرج

چمازی                                    نسخ مزرعه

حمام پشت                                نوردله

خمینی تلک (بیست هکتاری)           ولی کی

 سنرباغ مزرعه

 در ادامه این مطلب می توان گفت که این مکانها سالیان دراز در میان مر دم روستای ماکران بوده وبرای همیشه باقی می ماند  وباشد برای مردم روستای من وسرزمین مادریم و چند مکان دیگر هم هست که بعدها به ادامه این مطلب افزودهمی شود در این مانها مردم سالها کشاورزی میکردند ودر بعضی از این مکانها مردم روستای قرنها در ان زمین های کشاورزی بوده وهنور هم هست

سنگر مال

سنگرمال نوعي دژ خاكي که به صورت طبیعی  بوده كه محل را از سيل درامان بود که   یک طرف ان در طرف غرب رودخانه نکاه رود قرار دارد ودر طرف دیگر ان دشت مسطح که برای زمین های کشاورزی خوب بود ه كه از جنوب ماكران ودر قسمت شرقي محل از جنوب شرقي تا نزديك عزالدين كه در شمال ماكران واقعه شده است وجود دارد اين دژ خاكي كه نزديك به 5كيلومتر طول دارد اين روستا دادر بر مي گرفت ونمي گذاشتزمانی را که در رودخانه نکاه رود سیل میاید در جلوی این سیل سد میشود وزمانی راکه مقدار اب اگر زیاد باشد مردم روستا با طرف بالای این دژ طبیعی میرفتند واگر از گذشته های دور ومحا قرار گرفتن ملکران اگر بخواهیم بگوییم این دژ همیشه در مسیر زندگی  این روستا بوده وهمیشه قرای زندگی در مقابل بلاهای طبیعی کمک بوده است وزمانی راکه این روستا در قرون  10تا12 زمانی راکه روستای ماکران در پیردرویش بوده مردم در ان زمان در روی این دژ طبیعی  یا همان سنگرمال زندگی میکردند  وحطی دور تر از ان یعنی در قرون که مردم این روستا در قیمت جنوب قبرستان ماکران یا همان گلزار شهدا  ویا باز همن شیش دختر بوده این سنگرمال در زندگی مردم ماکران بوده اتس  ویک نشانه دیگری است که در نزدیگی همان منطقه که در حدود 800 الی 900 متری قبرستان شیش دختر قرار که در این منطقه قبرستان زرتشتی هست واین قبرستان بر روی این سنگرمال قراردارد  در هر زمانی که مردم از بلاهای ومسیبت های دیگر کرفتار میشدند به بالای این سنگر مال که در روی ان خانه بود می رفتند این دژ یا همان سنگرمال  در همیشه تاریخ باروستای ماکران بوده که گویی همیشه جز از قسمت این روستا بوده و حطی در زمان حال هم گروه از مردم روستا در روی ان ساختمان ودر روی ان زندگی میگنند  ازن سنگر مال که به صورت یک خاکریز که موج ملایمی  دارد    

قبرستان ماكران (شش دختر ¸ گلزار شهدا)

در باره اين قبرستان كه در چندين قرن پيش مردم در نزديكي ان زندگي مي كردند

اين قبرستان داراي قدمت 650الي 700 سال سابقه دارد  در هر قبرستان با شواهدي كه موجود است به تاريخ ان ميتوان پي برد و در سال 1370 كه وقتي كه كارگران براي يك سطح كردن خاك در داخل اين قبرستان مشغول كار بودن به چند سنگ كتيبه  برخوردند كه تاريخ 765 ه ق نوشته بود واين موضوع براي كساني كه در انجا كار مي كردند نسبت به اين سنگ بي تفاوت بوده وآن را در تسعي آن منطقه زير خاك انداختن  ونسبت به نگهداري آن  در اين قبرستان قبر ((ملا رحمت بن كاظم زنگتي )) و((الياس بن حيدر ))پيدا كرده بودند كه  به تاريخ عربي نوشه بود  760 ه ق در اين مكان زندگي مي كرده است

در اين قبرستان گفته ميشود كه يم اسياب بزركي بوده كه مردم ان زمان براي آسياب گندم از آن استفاده  مي كردند  وآب اين آسياب از چشمه كه در حدود 400الي 450 متر ان بوده تامين مي شده است ودر سالهاي 1365 الي 1370  بود كه اين سنگ اسياب را در نزديكي اين اسياب ده بودند