نویسنده این مقاله همچنین تأکید می‌کند که بهتر آن است که پایان عمر سیاسی هاشمی رفسنجانی با حالت منجی گرایانه برای کشور همراه باشد و این البته به تدبیر حاکمیت برای استفاده از چنین ظرفیتی برمی گردد.

در بخشی از این یادداشت می‌خوانیم: مبارزه با فزون طلبی طلبی هم عملا با فاش شدن اختلاس های میلیاردی در نظام بانکی و بدنه اجرایی کشور همانند استانداری تهران تنها شعاری بیش برای حامیان دیروز دولت تلقی شد حال که به انتخابات ریاست جمهوری دور یازدهم نزدیک می شویم وهر روز گزینه های جدیدی برای رقابت در این عرصه قد علم می کنند آنچه که باور غالب مردم تلقی می شود این است که کشور نیازمند یک سازندگی دیگر است. اگر بعد از جنگ زیرساختها از بین رفته بود و امروز این زیرساختها وجود دارد ولی وضغیت اقتصادی کشور به گونه‌ای است که کسی که سکان دولت بعدی را بر عهده می گیرد لاجرم باید سیاست سازندگی را دنبال کند. و راهبری این سیاست از توان فردی از جنس آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی برمی‌آید اگرچه نزدیکان او تاکید کردند آیت‌الله برنامه‌ای برای انتخابات ندارد ولی به باور نگارنده بهتر آن است که پایان عمر سیاسی هاشمی رفسنجانی با حالت منجی گرایانه برای کشور همراه باشد و این البته به تدبیر حاکمیت برای استفاده از چنین ظرفیتی برمی گردد.